Οι περιοχές Β, C και D είναι επιμολυσμένες.

A: Δείγμα ασθενούς Β: Αποθήκη κρέατος C: Επιφάνεια κοπής D: Επιφάνεια προετοιμασίας τροφίμων E: Νεροχύτης

Πηγή: chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://www.fbioyf.unr.edu.ar/evirtual/pluginfile.php/108402/mod_resource/content/1/Cap%205%20Brock.pdf 

Δρ. Σπένσερ: Λοιπόν, ας μιλήσουμε για τις παρατηρήσεις που κάνατε με τις υγρές καλλιέργειες. Τι έχετε προσέξει σχετικά με τη θολερότητα;

Σαμ: Παρατήρησα ότι οι καλλιέργειες από τις περιοχές Β, C και D είναι αρκετά θολές, κάτι που θεωρώ σαφή ένδειξη πιθανής επιμόλυνσης. Το δείγμα του ασθενούς (Α) είναι επίσης θολό, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα συμπτώματα του ασθενούς οφείλονται σε βακτηριακή λοίμωξη.

Εσείς: Έχει λογική, Σαμ. Η θολερότητα πράγματι υποδηλώνει την παρουσία βακτηρίων — πιθανώς ακόμη και παθογόνων. Ωστόσο, δεν μπορούμε να βασιστούμε αποκλειστικά στη θολερότητα για να εκτιμήσουμε με ακρίβεια το βακτηριακό φορτίο.

Δρ. Σπένσερ: Ακριβώς. Η θολερότητα παρέχει μια γενική ένδειξη ότι υπάρχουν βακτήρια, αλλά δεν προσφέρει ακριβείς πληροφορίες για το μικροβιακό φορτίο. Διαφορετικά είδη βακτηρίων μπορούν να αναπτύσσονται με ρυθμούς που παράγουν διαφορετικού βαθμού θολερότητα, ακόμη και σε παρόμοιες συγκεντρώσεις. Οι θολές καλλιέργειες σίγουρα απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση. Πρέπει να κατανοήσουμε το βακτηριακό φορτίο και αν αυτό βρίσκεται σε επικίνδυνο επίπεδο.

Σαμ: Τι γίνεται με το δείγμα Ε, δρ. Σπένσερ;

Δρ. Σπένσερ: Αν και φαίνεται διαυγές, δεν μπορούμε να βασιστούμε μόνο σε αυτή την παρατήρηση. Πρέπει να ελέγξουμε και αυτό το δείγμα.

Εσείς: Κατανοητό, ναι, αυτό ακούγεται λογικό.