Αύξηση της συγκέντρωσης του υποστρώματος

Καθηγητής Γουίλσον: Σωστά! Αν αυξήσετε τη συγκέντρωση του υποστρώματος, τότε θα αυξηθεί και ο ρυθμός (η ταχύτητα) της ενζυμικής δραστηριότητας, επειδή υπάρχει περισσότερο υπόστρωμα για να συνδεθεί το ένζυμο. 

Εσείς: Υπάρχει όμως ένα όριο σε αυτό, σωστά; Θυμάμαι ότι το φαινόμενο αυτό σταματάει όταν όλα τα ενεργά κέντρα είναι κατειλημμένα, φτάνοντας σε ένα σημείο κορεσμού, όπου περαιτέρω αυξήσεις στη συγκέντρωση του υποστρώματος δεν ενισχύουν τη δραστηριότητα.

Καθηγητής Γουίλσον: Σωστά, μπράβο! Αυτή είναι πράγματι μια σημαντική σκέψη! Νομίζω ότι είμαστε σχεδόν έτοιμοι να συνεχίσουμε με το πείραμά μας, αλλά υπάρχει μια ακόμη έννοια που πρέπει να επανεξετάσουμε πριν φτάσουμε στο διασκεδαστικό μέρος της εκτέλεσης του πειράματος! Ας εξετάσουμε επίσης την επίδραση του pH και της θερμοκρασίας στη λειτουργία των ενζύμων. Είναι αυτά σημαντικά;

Τζέιμς: Ναι, φυσικά. Το βέλτιστο pH και η βέλτιστη θερμοκρασία είναι σημαντικά για τη δράση των ενζύμων. Οι βέλτιστες συνθήκες ποικίλλουν ανάλογα με τη θέση και τη λειτουργία κάθε ενζύμου. Για παράδειγμα, το βέλτιστο pH για την πεψίνη, η οποία βρίσκεται στο όξινο περιβάλλον του στομάχου, είναι πολύ χαμηλότερο από το βέλτιστο pH για την παγκρεατική λιπάση, η οποία βρίσκεται στο δωδεκαδάκτυλο.

Καθηγητής Γουίλσον: Δεν θα μπορούσα να το πω καλύτερα ο ίδιος, Τζέιμς, αυτό είναι σωστό. Ίσως θυμάστε αυτό το γράφημα από το βιβλίο που δείχνει ότι το βέλτιστο pH για τα ένζυμα Α και Β διαφέρει.

                           Βέλτιστο pH και βέλτιστη θερμοκρασία 

Reference: Adapted from Furry, L. A., Cain, M. L., Wasserman, S. A., Minorsky, P. V., Orr, R. B., & Reece, J. B. (2020). Campbell Biology (12th ed.). Pearson.