Συνοπτικά: Το νεογνό εμφάνισε προοδευτικά επιδεινούμενη αναπνευστική δυσχέρεια που οδήγησε σε υποξαιμία και αναπνευστική οξέωση. Ο εργαστηριακός έλεγχος έδειξε ότι επρόκειτο για οξεία βρογχιολίτιδα λόγω RSV. Το νεογνό χρειάστηκε εισαγωγή στη ΜΕΝΝ λόγω της βαρύτητας της νόσου. Συνήθως, η πορεία της οξείας βρογχιολίτιδας είναι ηπιότερη. Πάντως, η έκβαση του συγκεκριμένου νεογνού με την υποστηρικτική αγωγή ήταν ομαλή.

Από την περίπτωση αυτή θα πρέπει να θυμάστε:

1. Πως εκτιμάται κλινικά και εργαστηριακά η αναπνευστική δυσχέρεια στη νεογνική ηλικία. Το παλμικό οξύμετρο είναι ένας πολύ καλός τρόπος για την εκτίμηση της υποξαιμίας και θα πρέπει να εφαρμόζεται σε κάθε άρρωστο νεογνό, ιδιαίτερα σε αυτά με αναπνευστική δυσχέρεια. Τα υγιή τελειόμηνα νεογνά έχουν SatO₂ > 95% στον αέρα.

2. Την αναγκαιότητα αρχικής εκτίμησης της βαρύτητας της κατάστασης κάθε άρρωστου νεογνού και άμεσης παρέμβασης σε επείγουσες καταστάσεις (π.χ., διόρθωση της υποξαιμίας)

3. Την αναγκαιότητα συνεχούς παρακολούθησης και επανεκτίμησης των άρρωστων νεογνών

Στη συνέχεια παρατίθεται η βιβλιογραφία.