Η έναρξη ανοσοκατασταλτικής αγωγής στο στάδιο αυτό κρίνεται πρώιμη. Η μεμβρανώδης σπειραματοπάθεια (ΜΣ) συχνά σχετίζεται με κακοήθειες, ενεργό ηπατίτιδα Β και σπανίως ηπατίτιδα C, οπότε η χορήγηση ανοσοκαταστολής θα είχε αρνητικά αποτελέσματα στις περιπτώσεις αυτές. Επιπλέον, η ιδιοπαθής ΜΣ έχει την τάση σε αρκετές περιπτώσεις να εμφανίζει αυτόματη ύφεση. Απομένουν λοιπόν πολλοί παράγοντες προς συνεκτίμηση πριν την έναρξη ανοσοκατασταλτικής αγωγής. 

Άρα...