Ανακεφαλαιώνοντας από το σενάριο αυτό αποκομίζουμε ότι, η λήψη του ιστορικού είναι ζωτικής σημασίας. Η συγκεκριμένη άρρωστη είχε ιστορικό διαβήτη με κετοξέωση κατά την προσέλευση της, υπέρταση και αλλεργία στην πενικιλλίνη.

Η παραπομπή της στο ακτινολογικό, η επιμονή μας για εργαστηριακά και η εισαγωγή της στο τμήμα ΧΩΡΙΣ αποκατάσταση της οξέωσης, έγινε αιτία σε 3 διαφορετικά στιγμιότυπα, η ασθενής μας να αποβιώσει.

Επομένως το ιστορικό και η κλινική εξέταση σώζουν τους ασθενείς.