Ο ασθενης σας παραπονειται για καυσος ("τον τσουζει") στην ακρη της ουρηθρας στο σημειο εισοδου του ουροκαθετηρα. Τον εξεταζετε και -ενω ειναι οντως εξερυθρη η περιοχη- δεν πυορροει. Αποφασιζετε τη ληψη ουρων απο τον ουροκαθετηρα και την αλλαγη της αγωγης εμπειρικα σε κεφτριαξονη.

Η ερυθροτητα στο σημειο του καθετηρα μπορει να προκαλειται απο τοπικο ερεθισμο και δεν σημαινει απαραιτητα και ουρολοιμωξη (βεβαια επι υπαρξης πυρετου η πιθανοτητα αυξανει πολυ). Ακομη ομως και οταν υποπτευομαστε ουρολοιμωξη, δεν λαμβανουμε απλως ουρα απο τον υπαρχοντα ουροκαθετηρα, ουτε επιλεγουμε σαν εμπειρικη αγωγη ενα αντιβιοτικο που δεν καλυπτει πολλα απο τα μικροβια που κυκλοφορουν στα Ελληνικα Νοσοκομεια, ουτε την Ψευδομοναδα.