Αποφασιζετε να γινει μια νεα ακτινογραφια θωρακος για να δειτε εαν υπαρχει βελτιωση.

Η ακτινογραφια δειχνει ελαχιστη υποχωρηση της πυκνωσης. Αποφασιζετε να συνεχισετε την παρουσα, ενδοφλεβια, αγωγη, και σκεπτεστε να συζητησετε με τον Καθηγητη σας μηπως χρειαζεται να την αλλαξετε, καθως πιστευετε οτι πιθανοτατα δεν εχει αποδωσει.

Η εκτιμηση αυτη ειναι λανθασμενη. Η πληρης λυση των ακτινολογικων ευρηματων σε μια πνευμονια συνηθως καθυστερει, καθως χρειαζεται χρονος για να απορροφηθουν τα κυψελιδικα εξιδρωματα, ακομη και εαν ειναι στειρα μικροβιων πλεον. Η απαντηση για το εαν η θεραπεια αποδιδει θα δοθει με βαση την εξελιξη της κλινικης εικονας. Εαν η πορεια  ειναι καλη -οπως στον ασθενη μας- η επαναληπτικη ακτινογραφια που θα τεκμηριωσει τη λυση της πνευμονιας συνισταται να γινεται σε 1 μηνα και οχι νωριτερα, εκτος εαν υπαρχουν κλινικες ενδειξεις υποτροπης.

Η επισπευμενη διεξαγωγη επαναληπτικης ακτινογραφιας σε ασθενη που βελτιωνεται, μπορει να οδηγησει παραπλανητικα σε αδικαιολογητη παραταση ή αλλαγη μιας αντιβιοτικης αγωγης, με αρνητικες συνεπειες.